De geschiedenis van TCG

De Chinese Geneeskunde kent historisch gezien verschillende richtingen (o. a.
algemene- en interne geneeskunde, gynaecologie, kindergeneeskunde, oogheelkunde,
orthopedie) waarin verdere specialisatie mogelijk is en evenzo vele behandelmethoden.
De bekendste zijn de acupunctuur- en moxabehandelingen, maar ook massage(Tui Na), cupping (Huo-guan), waterbehandelingen (Yu-fa), het werken met kruiden en adem- en bewegingstherapie (Qi-gong) behoren tot het vakgebied van de TCM therapeut.
Meestal beheerst de behandelaar één of meerdere behandelmethoden, die echter allen op dezelfde theoretische principes gebaseerd zijn.
De Traditionele Chinese Geneeskunde kan zowel curatief, preventief als palliatief toegepast worden. In de praktijk zullen deze drie manieren van werken elkaar vaak overlappen.
In het oude China was de mogelijkheid tot een gedegen lichamelijk onderzoek beperkt uit sociale- en culturele overwegingen. Tevens was het in verband met de voorouderverering niet mogelijk om de overledenen te onderzoeken. Daarom werd een medisch kader ontwikkeld dat niet op anatomische kennis gebaseerd was maar een fenomenologische grondslag had. Als basis van de fenomenologische ordening werden de Chinese filosofische principes gebruikt.

De resultaten van de anamnese en het gezicht-, tong- en polsonderzoek worden nog steeds op deze wijze geordend om tot een eenduidige diagnose en behandeling te komen.
Men stelde het lichaam voor als een landschap met heuvels, dalen en rivieren. In de rivieren ofwel meridianen stroomt de energie. De meridianen zijn verbonden met de interne organen. Deze organen zijn energetisch functionele systemen met meestal totaal andere eigenschappen dan de eigenschappen die aan westerse organen met dezelfde naam worden toegeschreven.

Directeur en oprichter:  
In 1986 vestigde Prof. Sofyan Rangkuti zich in Nederland als acupuncturist.
Door zijn opleiding in de westerse en Chinese geneeskunde in Beijing, China, kon hij de beste behandeltechnieken van beide werelden in zijn praktijk aanbieden.

Er bleek erg veel behoefte aan deze geïntegreerde aanpak te zijn, want de patiëntenkring groeide explosief en Rangkuti Acupunctuurkliniek werd de grootste in ons land.

In 1996 hebben professor dr. Deng Liangyu en dr. Zhang Kai uit China,
Sofyan Rangkuti gevraagd om een samenwerkingsverband aan te gaan met
Beijing University of TCM en het International Acupuncture Training
Centre. Deze instelling wordt door de wereld gezondheidsorganisatie (WHO) erkend.

In Nederland timmerde de Stichting Nei Tsjing al vanaf 1985 aan de weg (Nei Tjing is het oudste medische tekstboek in China en kent een Nederlandse vertaling).
De directrice van deze stichting, Prof. Tineke van de Barg heeft zich met hart en ziel ingespannen om het gedachtegoed van de TCG in de Nederlandse samenleving te introduceren.
Prof. Sofyan Rangkuti zocht na aankomst in Nederland, samen met haar, actief naar mogelijkheden om het grote publiek bekend te maken met de traditionele Chinese geneeskunde. Mede dankzij de enorme steun en inzet van Conny Rangkuti- van Rooijen werd op 1 februari 1997, de Hwa To school opgericht. Daarmee werd een begin gemaakt met het opleiden van bekwame acupuncturisten. Daarbij werd, naast het onderwijzen van de traditionele Chinese behandelmethoden, voortdurend aansluiting gezocht met westerse behandelaars. In 2002 heeft Hwa To zich samengevoegd met het Nei Tjing opleidingsinstituut. Een deel van ons docententeam is al vanaf het eerste uur betrokken bij deze stichting. Gezamenlijk stonden en staan we garant voor de kwaliteit van onze opleidingen.
Acupunctuur bleef zich binnen dit samenwerkingsverband constant vernieuwen.
Prof. S. Rangkuti heeft, met zijn ervaring als docent en arts-therapeut, een scala aan nieuwe behandeltechnieken in de wereld van de acupunctuur geïntroduceerd. Onder anderen zijn moderne polsdiagnose-methode, die de student in staat stelt om op een eenvoudigere, begrijpelijkere wijze een verstoorde energiebalans op verschillende niveaus in het lichaam te detecteren.
Om een rol van betekenis te kunnen spelen in het zorgaanbod, dient volgens Sofyan Rangkuti iedere vorm van vaagheid en onnodige mystificatie van het beroep als TCG-therapeut vermeden te worden.
Geneeskunde is een open en eerlijke zaak waarbij, naar zijn mening, de patiënt het recht heeft op en de therapeut de plicht heeft tot duidelijke communicatie.